روزِ قشنگ یعنی امروز که باهم قرار بذاریم و توی یکی از شلوغ ترین خیابونای شهر همدیگه رو ببینیم ... من از سرکار بیام و مرد هم از خونه ... توی پیاده رو ،

چند ساعتی بود سرکار بودم ... سرم خیلی خیلی شلوغ بود ... مشغولِ ثبتِ یه نامه ای بودم که متوجه شدم از موقعی که اومدم حواسم به گوشیم نبوده ... کیفم رو برداشتم و نگاهی به گوشیم کردم ... بعلــــه ... پیام و تماسِ بی جواب از مرد ... بی قرار پیامِ اولش رو باز کردم :zeha خانم دستت درد نکنه چقدر خونه دلچسب و آرامش بخشه :)تمومِ دلم لبخندی شد ... امروز زودتر از همیشه اومده بودم سرکار و واسه همین مرد رو ندیدم ... قبل ازین که بیام سعی کردم تا اونجایی که وقت دارم و میشه خونه رو مرتب و تمیز کنم ... ظرفا رو شستم ، گردگیری کردم ، کلِ خونه رو جارو زدم ، سرویس رو شستم و بعدشم اوووون همه لباس شسته شده رو تا کردم ... کمدِ خودم و مرد رو هم ریختم بیرون و دوباره چیدم و البته ورزشم رو کردم و بعدشم یه موز خوردم ! همه جا مثلِ دسته ی گل شده بود ... آروم و تمیز ... خوب میدونستم وقتی مرد میاد خونه و میبینه توی خونه همه چی منظم و سرِ جاشِ چقدر خوشش میاد و حالش خوب میشه ... زودی حاضر شدم و وسایلم رو برداشتم ... لحظه ی آخر هم اسفند دود کردم و با خیالِ راحت رفتم سمتِ محلِ کارم ... و حالا نتیجه ی کارام رو میدیدم و چقدررر راضی شدم از خودم ...پیامِ بعدی هم که جیگر عاشقتم بود رو هم خوندم و لبخندِ بزرگتری روی صورتم نشست ... زودی شماره َش رو گرفتم و اون صدای قشنگِ پر انرژیش که همه ی خستگیم رو یکباره به در کرد ...حدودا یک

+ تبریک به نویسنده ی محبوبم
و تبریک به خودم با این نویسنده ی محبوبم
و تبریک به همه ی دوستدارانِ این نویسنده ی محبوب !

+ رو نمایی از جدید ترین اثرِ رضا امیر خانی با عنوانِ "رهش" با استقبالِ بــــــی نظیر !

+ خیلی خوشحالم واقعا ...